معنى « 1 » راجع شود به مذهب حكما كه افعال الهى را مشتمل بر مصالح و حكم دانند . و نزاع در اينكه مصالح و حكمى كه عين اغراضى است كه معتزله به آن قايلند ، مقصود است يا مرضى ، لفظى محض باشد ؛ چه معتزله در اصطلاح خود قصد را تخصيص ندهند به آنچه حكما مخصوص به آن دارند ، و حكما بنابر اصطلاح خود تخصيص كنند « 2 » قصد الهى را به رضا . و تاب اين تحقيق « 3 » مذهب جماعتى از معتزله دارد كه قائلند به ايجاب في الجمله ، و به اينكه اراده مطلقا موجب فعل است و فعل تا واجب نشود موجود نشود تا منافى قول حكما كه افعال الهى را لوازم خيريت ذات كامله واجب الوجود دانند نباشد ، و نزاع معنوى متحقق نشود .

--> ( 1 ) ج : بالمعنى . ( 2 ) ب ، ج : بناء بر تخصيص اصطلاح كنند . ( 3 ) الف : تخصيص .